Na co masz
dziś ochotę? dziś ochotę?

Donburi to japoński sposób podania pełnego posiłku w jednej misce: na porcji gorącego ryżu układa się wytrawne dodatki, często duszone lub polane słodko-słonym sosem. Termin oznacza zarówno dużą miskę, jak i potocznie danie podawane w tej misce. Jest to elastyczna kategoria kuchni japońskiej, obejmująca m.in. gyudon, oyakodon, katsudon, tendon, unadon i kaisendon.

4 miejsca w Warszawie

Mitarashi dango to popularny rodzaj japońskiego dango: białe kulki ryżowe na bambusowym patyczku, zwykle po 3-5 sztuk, polane słodko-słoną glazurą mitarashi tare na bazie sosu sojowego, cukru i skrobi. Kulki robi się najczęściej z shiratamako, joshinko albo gotowej mieszanki dangoko, gotuje, czasem lekko opieka lub grilluje, a następnie pokrywa sosem. Źródła łączą danie z Kyoto, szczególnie okolicą Shimogamo Shrine i Kamo Mitarashi Tea House, choć szczegóły pochodzenia są podawane jako tradycja lub legenda. Rozpoznawcze są sprężysta, żująca tekstura dango, szklista brązowa polewa i delikatnie przypieczony aromat.

1 miejsce w Warszawie

Ryba pieczona to kategoria dań, a nie jedna potwierdzona potrawa z określonego kraju. Źródła opisują pieczenie jako szybką technikę dla filetów, steków i całych ryb, zwykle z oliwą lub masłem, cytryną, solą, pieprzem, ziołami, czosnkiem i warzywami. Popularne warianty obejmują rybę pieczoną w folii lub pergaminie, włoskie pesce al cartoccio, francuskie en papillote, rybę pieczoną w całości oraz rybę w skorupie solnej.

7 miejsc w Warszawie

To ogólna nazwa dania, a nie jedna kanoniczna receptura regionalna: w polskich przepisach oznacza szybki obiad z makaronem, szpinakiem, czosnkiem, cebulą, śmietanką i serem. Włoskie źródła potwierdzają bliskie warianty typu pasta ricotta e spinaci oraz spaghetti with ricotta and spinach, czyli makaron ze szpinakiem i kremowym serem, podawany jako proste danie kuchni włoskiej. W menu nazwa może wskazywać zarówno makaron z widocznymi liśćmi szpinaku, jak i zielony sos szpinakowy albo wariant z fetą, ricottą, parmezanem lub innym serem.

3 miejsca w Warszawie

Lawasz, najczęściej zapisywany też jako Lavash lub Lavaş, jest cienkim pieczywem płaskim ważnym w kuchni ormiańskiej oraz szerzej w kuchniach Kaukazu Południowego i Azji Zachodniej. Tradycyjnie robi się go z prostego ciasta pszennego z wodą i solą, czasem z zakwasem, starym ciastem albo drożdżami, a następnie piecze w bardzo gorącym piecu tonir/tandoor lub na saj. Świeży jest miękki, elastyczny i nadaje się do wrapów, a wysuszony staje się kruchy i może być później zwilżany. W menu restauracyjnym nazwa często oznacza pieczywo do kebabu, hummusu, sera lub warzyw, a nie osobne danie z farszem.

59 miejsc w Warszawie

Currywurst to popularna niemiecka potrawa z kielbasy polanej sosem na bazie ketchupu lub pomidorow, przyprawionej curry i czesto dodatkowo posypanej curry w proszku. Zrodla najczesciej lacza jej powstanie z powojennym Berlinem i Herta Heuwer w 1949 roku, choc istnieja tez konkurencyjne historie pochodzenia. Danie jest typowym jedzeniem ulicznym i barowym, zwykle podawanym z frytkami albo bulka.

1 miejsce w Warszawie

Nerki wołowe są ogólną pozycją z podrobów, a nie jedną kanoniczną recepturą: w menu mogą oznaczać oczyszczone kawałki nerek do grillowania, duszone cynaderki, francuskie rognons de boeuf albo składnik brytyjskiego steak and kidney pie. Źródła potwierdzają ich użycie w kuchni polskiej, francuskiej i brytyjskiej, a także grillowane warianty szaszłykowe w kontekście kuchni chińskiej/Xinjiang, ale nie wskazują jednego kraju pochodzenia dla samej nazwy. Typowe przygotowanie obejmuje dokładne oczyszczenie, usunięcie białych części i często moczenie, a następnie krótkie smażenie, duszenie w sosie, zapiekanie w cieście albo grillowanie. Smak jest wyraźnie podrobowy, mineralny i mięsny; dobra obróbka daje miękką, sprężystą teksturę, a przegrzanie może zrobić je twardymi lub gumowatymi.

2 miejsca w Warszawie

Zupa z baraniny nie jest jedną kanoniczną potrawą o jednym pochodzeniu, tylko opisową nazwą dla zup na bazie baraniny lub jagnięciny. Źródła potwierdzają zarówno polski wariant podhalański z włoszczyzną, ziemniakami i natką, jak i regionalne odpowiedniki: środkowoazjatycką shurpę oraz singapursko-malezyjskie sup kambing. Wspólne cechy to długo gotowany mięsny wywar, kawałki mięsa, warzywa, wyraźny aromat przypraw i podanie na gorąco, często z pieczywem.

32 miejsca w Warszawie

Nazwa opisuje realny, powszechny typ dania ziemniaczanego, a nie jedną ściśle regionalną potrawę. W źródłach występuje jako chrupiące/pieczone ziemniaki lub angielskie crispy/crunchy roast potatoes: ziemniaki są krojone, często krótko obgotowywane, obtaczane w tłuszczu, czasem mące lub przyprawach, a potem pieczone do zrumienienia. Mogą być podawane jako samodzielna przekąska z sosem albo jako dodatek do obiadu, mięsa, ryb czy zestawu typu Sunday roast.

2 miejsca w Warszawie